Het Boze Oog en Negatieve Energie: Ali’s Angstaanjagende Instorting in een Dorp in de Egeïsche Regio

Ik wist niet dat het boze oog en negatieve energie een mens zoveel schade konden toebrengen. Nadat Ali het kleine meisje had geholpen, zakte hij in elkaar en bleef liggen. Even dacht ik dat hij dood was.

Ali, word wakker! Alsjeblieft, word nu wakker! Ik word bang, hoor.

Als Ali dood was — wat moest ik dan doen? Ik kon mijn tranen niet langer inhouden.

Ik ben Soline. Ali gaf me de naam: *de Bruid van de Schaduwen.

Ik, Liv en Ali — we waren naar een dorp in de Egeïsche regio gekomen. Mijn enige doel was de mensen uit mijn droom te vinden. En ze te helpen!

Maar nu zit ik vast, hoog in de bergen, in een dorp. Ali ligt op de grond. Ik weet me geen raad. Liv en ik huilen allebei.

Ali lag op de grond. Als hij dood was!

Hij had een gebed over het meisje uitgesproken. Zijn enige doel was het boze oog van haar over te nemen. Het meisje herstelde. Maar er overkwam Ali iets, en toen zakte hij in elkaar.

De moeder van de kinderen, Liv en ik droegen Ali met z’n drieën naar een geschikte plek.

“Soline, controleer zijn ademhaling. Leeft hij nog?” zei Liv.

Mijn handen en voeten trilden. Ik was niet helder genoeg om iets te controleren. Toen bedacht ik me dat ik zijn pols kon voelen. Ik controleerde hem.

Ali leefde nog, godzijdank!

De tijd leek stil te staan. Ali was bewusteloos en zweette enorm. Hij zweette zo hevig dat zijn shirt kletsnat was — alsof hij in de regen had gelopen.

De moeder haalde een Koran uit huis en begon bij Ali’s hoofdeinde te reciteren.

Liv en ik wisten niet wat we moesten doen. Wij zijn christelijk. Ali had ons altijd geholpen, maar wat konden wij nu voor hem doen?

“Soline, Ali zei altijd bismillahirrahmanirrahim. Zullen we dat blijven herhalen als gebed voor Ali,” zei Liv.

Wat konden we anders doen? Allah is toch ieders Allah, zoals Ali altijd zei — en hij had gelijk.

Liv en ik herhaalden het onophoudelijk, biddend.

Ali Ligt Bewusteloos: Angstaanjagende Ogenblikken

Een uur later mompelde Ali iets. We begrepen het niet. Zijn ogen waren nog steeds gesloten.

“Ali reciteert verzen uit de Koran,” zei de moeder.

Ik kon het niet bevatten. Hoe kon iemand dat doen terwijl hij bewusteloos was?

Er waren precies drie uur verstreken sinds het gebeurde. Ali opende eindelijk zijn ogen, maar kon niet op zijn benen staan.

De kinderen huilden onophoudelijk. Ze waren bang, omdat er iets met Ali was gebeurd.

Voordat hij flauwviel, had Ali hun cadeautjes gegeven. Het zieke meisje van de tweeling was dol op haar roze schoentjes; ze hield ze nog steeds vast.

Het meisje greep huilend de rok van haar moeder vast.

“Mama, wat is er met Ali gebeurd? Is hij ziek geworden door mij?” vroeg het meisje.

Haar moeder slikte, zei niets.

Ondanks zijn zwakte richtte Ali zich op om het meisje antwoord te geven.

“Nee schat, niet door jou. Het was gewoon erg warm, daarom ben ik flauwgevallen,” zei Ali.

Hij moest wel tegen het kind liegen.

Ali viel in slaap door zijn uitputting. Het was inmiddels avond geworden. De vrouw vroeg of we die nacht bij haar wilden logeren — in deze toestand konden we sowieso niet vertrekken.

Liv en ik waren in gesprek geraakt met de vrouw. De kinderen maakten geen geluid meer. We draaiden ons om — er was een prachtig tafereel.

Het kleinste meisje van de tweeling lag tegen Ali’s borst geknuffeld te slapen. De andere tweelingjongen lag aan zijn rechterkant, en het oudste meisje lag links van hem, allebei geknuffeld in slaap. Het was een heel lief gezicht.

Ali trekt overal kinderen naar zich toe — ook hier was het niet anders.

Er ging wat tijd voorbij, Ali werd wakker maar was nog steeds slap. We keken hem aan, verwachtend dat hij iets zou uitleggen. Maar het eerste wat de man zei:

“Is er thee?”

Op dat moment keken Liv en ik elkaar aan. Wat is dit voor een theeverslaving? De Turken zijn hierin echt ongeëvenaard — thee is voor hen bijna een levensbron.

Ali Wordt Wakker: Thee en de Grap over een Huwelijksaanzoek

“Zo Ali, de thee is ook op, misschien kun je nu ter zake komen,” zei ik.

“Wat, zijn we ten huwelijk komen vragen, dat ik ter zake moet komen?” zei Ali.

Liv en ik keken elkaar verbaasd aan. *Is deze man wel goed bij zijn hoofd?*

De moeder begon te lachen om ons. Toen ze merkte dat we het niet snapten, legde ze het uit:

“In Turkije gaat de familie van de jongen ten huwelijk vragen bij de familie van het meisje. Daar wordt koffie en thee gedronken. Als de thee op is, wordt de volgende zin gezegd: ‘zo, we hebben onze thee gedronken, laten we ter zake komen.’ Dat deed jij net. Ali maakte een grapje daarover,” zei de moeder.

Wat is dit voor man toch? Zelfs in zijn zwakke toestand plaagt hij me nog 😃

Toen we het begrepen, moesten Liv en ik ook lachen.

“Oké Ali, vertel nou eindelijk wat er met je gebeurd is,” zei ik.

Ali dronk zijn thee, maar zijn handen trilden hevig; hij had moeite het glas vast te houden. Na even nadenken begon hij te vertellen.

Wat Is het Boze Oog? Ali’s Uitleg

“Jouw meisje heeft een heel sterke uitstraling. Ze is mooi en lief, met een prachtige aura.

Die vrouw, wie ze ook is, keek jaloers naar haar — misschien omdat ze zelf niet zo’n dochter heeft, misschien om een andere reden. Maar in haar hart voelde ze jaloezie, afgunst en soortgelijke slechte gevoelens.

Jouw meisje heeft ook nog eens een gevoelige ster en gekleurde ogen — kortom, een meisje dat meteen opvalt. Al die slechte gevoelens in het hart van die vrouw richtten zich via haar blik op jouw dochter.”

Ik probeerde het te begrijpen. “Ali, leg het even uit,” zei ik.

“Ieder mens voelt van alles in zijn hart, goed of slecht. Sommige mensen weerspiegelen dat in hun ogen, waardoor er negatieve energie ontstaat. Bij sommigen is dat zwak, bij anderen extreem sterk.

Die negatieve energie die uit de ogen komt, beschadigt waar hij op gericht is. Als het een auto is, gebeurt er iets met die auto. Als het een voorwerp is, breekt het zeker. Als het een mens raakt, maakt het hem ziek. Dit noemen we het boze oog — in het Turks nazar,” zei Ali.

“Ali, heeft het boze oog echt zoveel effect?” vroeg ik.

“Dat hangt af van de kracht van het negatieve gevoel en de energie in iemands hart. Sommigen maken alleen ziek of veroorzaken kleine schade. Maar sommige gevallen doden,” zei Ali.

De moeder, die tot dan toe zwijgend had geluisterd, sprak nu:

“Klopt, onze profeet Mohammed heeft ook gewaarschuwd voor het boze oog,” zei ze.

“Ja, dat klopt, het boze oog is echt. Er zijn zelfs overleveringen die zeggen,” zei Ali:

– “Het is het boze oog dat een mens naar het graf en een kameel in de pot doet belanden.”

– “Als er iets was dat het lot kon inhalen, zou dat het boze oog zijn.”

“Wow Ali, is het boze oog zo gevaarlijk?” vroeg ik.

“Soline, de meesten die op begraafplaatsen liggen, zijn gestorven door het boze oog of door zwarte magie. Zo gevaarlijk is het dus. Maar niet elk boze oog is zo — het hangt af van het gevoel in iemands hart,” zei Ali.

“Soline, breng me nog een glas thee, en pak ook mijn sigaretten en aansteker uit de auto,” zei hij.

“Ali, echt, nu thee en sigaretten, en dat net op het spannendste punt van het verhaal,” zei ik.

Liv en de moeder lachten om mijn reactie.

“Mijn lieve Soline, dit zijn zware onderwerpen. Een mens gelooft het pas als het hem overkomt, en je kunt niet iedereen overtuigen. Maar weet dit: iedereen krijgt in zijn leven altijd met het boze oog te maken, soms weinig, soms veel. Maar men beseft niet dat het daardoor komt. Is mijn uitleg duidelijk genoeg om je die thee te laten halen,” zei Ali lachend. “Kom op, nieuwsgierig schoonheid, ga die thee halen.”

Ik gaf Ali de thee en de sigaret aan.

“Ali, we waren zo bang dat er iets met je gebeurd was,” zei ik.

Ali lachend: “Wacht meid, ik ga jou en Liv nog uithuwelijken. Ik ben nog niet van plan vroeg te sterven,” zei hij grinnikend.

De moeder was verbaasd: “Zijn jullie geen geliefden, jij en Soline?” vroeg ze.

“Nee, geen geliefden. Maar hij is voor mij mijn liefde, mijn broer en mijn vader tegelijk,” zei ik.

“Ali, kom, vertel nou en dwaal niet af. Waarom was je zo erg aangedaan?” vroeg ik.

Wat Overkwam Ali? Toen een Dimensiepoort Openging

“Het boze oog bij het kleine meisje was heel zwaar. Die vrouw had al haar slechte gevoelens via haar blik op het kind gericht. Ze had het kind eerlijk gezegd kunnen doden.

Dat merkte ik, en ik wilde de negatieve energie in het kind opruimen. Maar er was iets dat ik niet opmerkte — en dat heeft mij geraakt,” zei Ali.

“Wat was dat, Ali?” vroegen we nieuwsgierig.

“Bij het boze oog is er ongeveer tien procent kans dat er een dimensiepoort opengaat. Deze vrouw die het boze oog veroorzaakte, was extreem gefixeerd op het meisje. Toen de slechte gevoelens zo intens werden, ging er een dimensiepoort open. Kortom, er ontstond een demonische frequentie. Dat had ik zelf niet opgemerkt.

Op dat moment liep ik schade op omdat ik geen wudu (rituele wassing) had verricht. Want er was zowel negatieve energie aanwezig, die ik naar mezelf toe trok, als een plotselinge aanval van een demonisch wezen dat door die poort kwam,” zei Ali.

Wat ik hoorde kon ik niet bevatten. Liv was ook verbaasd.

“Meiden, waarom zijn jullie zo verbaasd? Eigenlijk is het boze oog in elke fase van je leven aanwezig, maar je merkt het niet. Soms roemt een vriendin je schoonheid, en de volgende dag heb je een koortslip. Of je koopt een auto, je buurman of vriend staart ernaar met begerige ogen, en dan overkomt die auto iets. Of wanneer je succesvol bent op je werk. Of in je huwelijk — een ongelukkige vrouw benijdt jouw geluk met je man, en meteen krijg je ruzie met hem. Zal ik nog meer noemen,” zei Ali.

Door zijn woorden begon ik na te denken. Het klopte eigenlijk — dit maakten we elke dag mee, maar we schoven het af op pech of negatieve energie, zonder het een naam te geven.

“Maar Ali, hoe beschermen we ons hiertegen?” vroeg ik.

Hoe Bescherm Je Jezelf Tegen het Boze Oog?

“Ik lees gebeden, en ik had de kinderen ook een nazar boncuğu omgedaan,” zei de moeder — een blauw kralenamulet tegen het boze oog, bekend in Turkije als nazar boncuğu.

“Kun je me die nazar boncuğu’s brengen,” zei Ali tegen de vrouw.

Hij nam de amuletten in zijn hand, bekeek ze even, en begon toen te spreken:

“Geen van deze beschermt tegen het boze oog. Integendeel, ze brengen schade toe,” zei hij.

“Oh,” schrok ik. “Maar in Turkije gelooft iedereen in de nazar boncuğu, Ali,” zei ik.

“Kijk, in de blauwe kraal zit een oog. Hebben jullie dat ooit opgemerkt?” vroeg Ali.

Inderdaad, het was echt een oogsymbool.

“De nazar boncuğu komt uit de tijd van Babylon. Het vertegenwoordigt het verbond dat de Babyloniërs met de duivel sloten. Juist in die periode nam het paganistische geloof het meest toe. Eigenlijk is de nazar boncuğu, kort gezegd, een paganistisch symbool. Alles met een oogsymbool opent een demonische frequentie, en wordt een doorgang voor wezens,” zei Ali.

Ik was verbaasd over wat ik hoorde. “Wat is dan de oplossing, Ali?” vroeg ik.

“Elk geloof heeft zijn eigen beschermende gebeden. In mijn geloof zijn dat vers 51 van Surah Al-Qalam, de Ayat al-Kursi, en de soera’s Al-Falaq en An-Nas. Over jullie geloof kan ik geen oordeel vellen, dat is niet aan mij.

Voor kinderen verzamelt barnsteen (kehribar) negatieve energie; het heeft bovendien een koortswerend effect bij kinderen, en helpt tegen mondzweertjes — maar alleen bij kinderen.

Verder zouden volwassenen turkoois en agaat moeten dragen; die trekken negatieve energie aan.

En rook thuis salie als wierook. Trouwens, niet elke wierook mag je in huis branden — sommige nodigen juist wezens uit,” zei Ali.

“Ali, welke wierook is schadelijk?” vroeg ik.

“Soline, die Verre-Oosterse wierook die jij gebruikt bij je meditatie — die is gevaarlijk. Die demonische wezens houden daar juist van,” zei hij.

Ik zweeg, kon niets zeggen.

Zijn Genezers Echt of Oplichters?

“Ali, in Europa zijn er veel genezers voor dit soort dingen. Sommige mensen gaan naar hen toe, anderen naar een psycholoog,” zei Liv.

“De wetenschap staat op dit gebied nog in de kinderschoenen. Misschien begrijpt de wetenschap ooit het boze oog; dit is geen terrein voor psychologen.

Wat genezers betreft: de meesten zijn oplichters, maar heel weinigen zijn echt deskundig. Meestal maken ze misbruik van het geloof van vrouwen in dit onderwerp,” zei Ali.

“Hoe dan?” vroeg Liv.

“Kijk, stel dat een vrouw die iets vervelends meemaakt naar een genezer rent. Die genezer grijpt in via het bovennatuurlijke wezen dat bij hem hoort, en de vrouw voelt zich opgelucht. De volgende dag begint dat wezen de vrouw weer lastig te vallen; ze merkt wat het wezen doet, maar denkt dat het bij het genezingsproces hoort. Hoe dan ook, dezelfde ellende begint opnieuw, de vrouw gaat weer naar de genezer, betaalt weer.

In werkelijkheid handelt de genezer via het wezen zelf. Hij heeft het probleem van de vrouw opgemerkt — eerst laat hij haar wat opluchten, dan laat hij het wezen haar weer lastigvallen, zodat ze weer terugkomt en weer betaalt. Een vicieuze cirkel.

Het doel is geld, niet de genezing van de vrouw. Ze kunnen haar sowieso niet genezen. Dit systeem is heel gangbaar in Rusland, maar hoe zou die vrouw dat moeten weten,” zei Ali.

“Wat een wezens zeg! Ze duiken overal op,” zei ik.

Ali lachend: “Waarom ben je zo verbaasd. Jij gelooft in engelen. Overal op aarde zie je mensen en dieren. Maar verbaast het je dat er wezens zijn met een andere biologische opbouw, overal aanwezig? Als ik je alles zou vertellen wat ik over hen weet, zou je versteld staan. Met wie van de mensen ze samenwerken, waar ze leven, hun soorten, hun gezinsstructuren… je zou je ogen niet geloven,” zei Ali.

De kinderen waren in diepe slaap gevallen, het kleinste meisje geknuffeld tegen haar roze schoentjes. We zouden ’s ochtends vertrekken.

“De volgende keer dat we langskomen, nemen we barnsteen mee voor de kinderen en een turkoois ketting voor jou, inshallah,” zei Ali.

De moeder was diep in gedachten verzonken.

“In dat en dat dorp is een man beroemd om zijn boze oog,” zei ze.

Ali antwoordde lachend: “Bedoel je die man die met zijn boze oog een ezel omver heeft laten vallen?”

“Ja,” zei de moeder.

“Wow! Nee toch, dat kan toch niet,” zei ik.

Ali’s antwoord was duidelijk:

“Het kan wel, het kan! Zo gaat dat soms — in dit leven kan van alles gebeuren.